6 lutego 2013 roku Komendant główny PSP podpisał „Program szkolenia podstawowego w zawodzie strażak” czyli długo oczekiwany program, określany roboczym mianem „jednoetapowego”.

Jest on przeznaczony dla osób, które wstąpiły do służby po 1 stycznia 2013 roku. Nowość polega na tym, że ukończenie takiego szkolenia równoznaczne jest z uzyskaniem pełnych kwalifikacji w zawodzie strażak i nie jest konieczne odbywanie szkolenia uzupełniającego (potocznie zwanego podoficerskim), aby mieć kwalifikacje do awansowania na stopień podoficerski.

Nowe szkolenie realizowane będzie w dwóch blokach, w następującej kolejności:

a) blok podstawowy – przeszkolenie z zakresu ochrony przeciwpożarowej,
b) blok zasadniczy.

Osoby przyjęte do służby i kierowane na szkolenie przez właściwego przełożonego powinny spełniać między innymi następujące kryteria:

– mieć stosowne zaświadczenie komisji lekarskiej lub lekarskie potwierdzające okresowe badania lekarskie,
– mieć zaświadczenie o posiadaniu kwalifikacji co najmniej ratownika (kwalifikowana pierwsza pomoc),
– mieć ukończone co najmniej szkolenie podstawowe strażaków ratowników OSP
– mieć ukończone szkolenie z zakresu ratownictwa technicznego dla strażaków ratowników OSP.

Praktyczna nauka zawodu na szkoleniu realizowana jest poprzez:

a) służbę wewnętrzną,
b) służbę w ramach centralnego odwodu operacyjnego krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,
c) praktykę zawodową w jednostce ratowniczo-gaśniczej.

Ukończenie bloku podstawowego, na który składa się 298 godzin dydaktycznych (w tym 98 godzin teorii i 200 godzin ćwiczeń praktycznych) i pozytywne zaliczenie egzaminów umozliwia kontynuację nauki w ramach bloku zasadniczego oraz rozpoczęcie praktyk w jednostce ratowniczo-gaśniczej. Oprócz pozytywnych ocen z wszystkich przedmiotów objętych planem nauczania w bloku podstawowym, słuchacz musi zaliczyć egzamin bhp oraz zdobyć zaliczenia z następujących przedmiotów:

– „Sprzęt do działań ratowniczo-gaśniczych”,
– „Taktyka zwalczania pożarów”,
– „Taktyka działań ratowniczych”.

Blok zasadniczy obejmuje 387 godzin dydaktycznych, z czego 100 godzin poświęcono na zajęcia teoretyczne a 287 na zajęcia praktyczne. Łącznie na realizację szkolenia przewidziano 95 dni szkoleniowych.

Szkolenie zasadnicze zakończone jest egzaminem końcowym składającym się z części teoretycznej oraz praktycznej. Część teoretyczna obejmuje przedmioty: „Sprzęt do działań ratowniczo-gaśniczych”, „Taktyka zwalczania pożarów” i „Taktyka działań ratowniczych”.

Część praktyczna egzaminu końcowego polega na uczestnictwie przez słuchacza w zadaniu praktycznym odpowiadającym działaniom ratowniczo-gaśniczym prowadzonym przez Państwową Straż Pożarną oraz na wykonywaniu przez słuchacza czynności ratowniczych, w tym gaśniczych zgodnie z wylosowaną przez niego funkcją w zastępie. Przed przystąpieniem do egzaminu końcowego w części praktycznej słuchacz losuje:

a) zadanie praktyczne do wykonania w ramach egzaminu,
b) funkcję w zastępie, z wyłączeniem funkcji kierowcy i dowódcy zastępu.
Część praktyczna egzaminu łączy treści kształcenia z trzech przedmiotów egzaminacyjnych.

W ramach szkolenia jednoetapowego słuchacze odbywają również szkolenie z zakresu współpracy z Lotniczym Pogotowiem Ratunkowym, szkolenie okresowe BHP czy też szkolenie dla abonentów sieci radiowych UKF ochrony przeciwpożarowej, uprawniające do korzystania ze środków łączności radiowej. W szkoleniu pojawiają się też nowe nazwy przedmiotów, częściowo przebudowane względem dotychczasowych szkoleń, np.: „Zjawiska fizykochemiczne i środki gaśnicze” czy „Taktyka zwalczania pożarów”.

Jak dotąd realizację nowych szkoleń polecono jedynie dwóm szkołom PSP – Centralnej Szkole PSP w Częstochowie oraz Szkole podoficerskiej PSP w Bydgoszczy. Na forum kraojowym odbyły się jednak narady z udziałem przedstawicieli innych szkół i być może oznaczają one rozpoczęcie ww. szkoleń przez pozostałe szkoły w niedługiej perspektywie. Na szersze wnioski trzeba poczekać, aż pierwsi absolwenci opuszczą mury szkół i rozpoczną służbę w jednostkach.

Program szkolenia podstawowego w zawodzie strażak.

Autor: Szymon Kokot-Góra

o autorze

Redakcja